Sukces Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu. Ciąg dalszy sprawy dotyczącej ujawnionego w maju 2018r podczas prac ziemnych na osiedlu Nowy Dwór we Wrocławiu niewybuchu z czasów II wojny

Data modyfikacji: 23.07.2021

Na stronie internetowej Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu ukazała się w dniu 29 maja 2018r informacja o prowadzonym wówczas w Wydziale I Śledczym postępowaniu PO I Ds 58.18 dotyczącym posługiwania niebezpiecznym przyrządem wybuchowym podczas realizacji inwestycji przez spółkę ARGAZ z siedzibą w Sulechowie, na zlecenie Polskiej Spółki Gazowej Oddział we Wrocławiu. Prace ziemne związane były z remontem przyłącza gazowego na wrocławskim osiedlu Nowy Dwór, przy zbiegu ulic Zemskiej i Rogowskiej, gdzie przedstawiciele wspomnianej firmy w trakcie opisywanych czynności wykopali przypadkowo niewybuch z czasów II wojny światowej, zawierający zarówno sprawy detonator jak i ponad 2 kg ładunku wybuchowego.

Po skierowaniu w dniu 14 listopada 2018 r. aktu oskarżenia przeciwko trzem osobom, tj. właścicielowi spółki ARGAZ - Arkadiuszowi S. i dwóm jej pracownikom, Przemysławowi S. oraz Grzegorzowi B. o popełnienie wspólnie i w porozumieniu przestępstwa z art. 171 § 1 kk polegające w skrócie na nielegalnym rozporządzeniu niewybuchem w postaci pocisku artyleryjskiego kalibru 122 mm, sprawę rozpoznawał w I instancji Sąd Rejonowy w Sulechowie.

Przeprowadzone wówczas jurysdykcyjne postępowanie dowodowe skutkowało podjęciem w dniu 21 maja 2019 r. decyzji o uniewinnieniu wszystkich oskarżonych. Mimo wywiedzionej przez prokuratora apelacji, Sąd Okręgowy w Zielonej Górze w Wydziale VII Karnym Odwoławczy nie uwzględniając tego pisma procesowego, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego.

W ramach tej sprawy zaistniał spór prawny dotyczący rozumienia kwestii związanej ze sposobem realizacji czynności wykonawczych opisanych alternatywnie art. 171 § 1 kk, a odnoszący się do sformułowań „posiadania”, „posługiwania się” i jego innych synonimów. Sądy obu instancji w tej konkretnej sprawie uznały, że takie zachowanie się sprawców polegające na wykopaniu niewybuchu, przesuwaniu go, a następnie ponownym ukryciu w ziemi, bez zgłoszenia tego odpowiednim władzom i organom, jak też bez ujawnionej wyraźnej woli zatrzymania rzeczy dla siebie, nie realizowało czynności znamieniowej „posiadania lub posługiwania się” w rozumieniu wskazanego przepisu prawa.

Prokuratura Okręgowa we Wrocławiu, po zapoznaniu się z pisemnymi motywami przedmiotowych wyroków, nie podzieliła stanowisk obu sadów i wywiodła w dniu 26 czerwca 2020 r. w trybie art. 532 § 1 i 3 kpk nadzwyczajny środek odwoławczy w postaci kasacji, zarzucając w nim rażące naruszenie przepisów prawa materialnego w zakresie wykładni art. 171 § 1 kk oraz rażące naruszenie przepisów prawa procesowego opisanych w art. 437 § 1 i 3 kpk, art. 433 § 2 kpk i inne.

W dniu 20 kwietnia 2021 r. tutejsza Prokuratura powiadomiona została o rozstrzygnięciu, jakie zapadło przed Sądem Najwyższym w dniu 26 stycznia 2021 r. w ramach sprawy V KK 377/20. Z treści uzyskanego wyroku wynikało, że Sąd Najwyższy w pełni podzielił argumenty kasacyjne i uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, celem ponownego rozpoznania apelacji prokuratora.

Konkludując uzasadnienie przywołanego orzeczenia, Sąd Najwyższy wyraził jednoznaczne stanowisko, iż w tym konkretnym stanie faktycznym, mimo stwierdzenia - co wydawało się oczywiste w realiach tej sprawy - braku zamiaru zatrzymania niewybuchu dla siebie, takie nim jednak rozporządzanie, przez paręnaście godzin i polegające na jego wykopaniu, prowadzonych rozmowach między sobą wskazujących na świadomość co do charakteru znaleziska i ponowne umieszczenie tego przyrządu w dniu następnym w tym samym wykopie, w pełni realizowało znamiona faktycznego władztwa nad tą rzeczą. Tym samym sprawcy opisywanego zachowania dysponowali tym przyrządem jak własną rzeczą, realizując swoje zamierzenia w tym zakresie odpowiadające jednemu ze znamion czasownikowych określonych w przepisie art. 171 § 1 kk, tj. w formie jego „posiadania”.

W dniu 22 lipca 2021r Sąd Odwoławczy w Zielonej Górze, w związku z opisywanym powyżej rozstrzygnięciem Sądu Najwyższego, uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świebodzinie VI Zamiejscowy Wydział Karny w Sulechowie.

Wyrok ten, z uwagi na możliwość zaistnienia podobnego rodzaju zdarzeń w przyszłości, może mieć w istotne i praktyczne znaczenie dla dokonania prawidłowej oceny prawno- karnej przy analizie podobnych stanów faktycznych.

 

 

Naczelnik Wydziału I Śledczego

Robert Mielczarek

Prokurator Prokuratury Okręgowej